รีแคปซีรีส์ River Where the Moon Rises EP.3 : ฟื้นความทรงจำที่หายไป

ยอมกาจินคุกเข่าขอร้องหัวหน้าให้ปล่อยตัวยอมดึก ผู้เป็นพ่อ (บุญธรรม) ของเธอ แต่หัวหน้าตั้งเงื่อนไขว่าเธอต้องปลงพระชนม์พระราชาพยองวอนให้ได้เสียก่อน กาจินสัมผัสได้ว่าหัวหน้าเก็บงำความจริงของเธอเอาไว้ จึงถามหัวหน้าถึงตัวตนของเธอว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นใครกันแน่ แต่หัวหน้าก็บอกเพียงว่าเธอคือมือสังหารที่เก่งที่สุด และกล่าวต่อว่าถึงแม้จะรู้ความจริงมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

เมื่อถามหัวหน้าแล้วไม่ได้ความ กาจินจึงคิดจะหาคำตอบด้วยตัวเอง ทันใดนั้นหัวหน้าตะโกนใส่กาจินว่าโง่เขลายิ่งนัก ก่อนจะโปรยผงหลับขึ้นไปในอากาศ เมื่อเธอตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองถูกขังเอาไว้เสียแล้ว

โกวอนพโยส่งจดหมายให้หัวหน้า ในเนื้อหาระบุว่าเขาต้องการหัวของกาจิน แต่หัวหน้ายืนยันว่ากาจินต้องเป็นคนสังหารพระราชาพยองวอนด้วยมือของเธอ และเมื่อเวลานั้นมาถึง อาณาจักรโคกูรยอก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หัวหน้าจึงคิดว่าจะต้องทำพิธีชำระล้างวิญญาณเธออีกครั้ง เหมือนเมื่อตอนที่พบเธอครั้งแรก

อนดัลรู้ว่าพ่อของกาจินกำลังเดือดร้อน เขาจึงตามไปช่วย ระหว่างทางอนดัลแอบเห็นชายที่ใส่ชุดเหมือนกาจิน เขาจึงสะกดรอยตามไปจนมาพบกับยอมดึก

ยอมดึกเล่าความจริงทั้งหมดให้กาจินฟังว่า เมื่อตอนที่เธอโดนยาลบความทรงจำ หัวหน้าสั่งให้เขารับเลี้ยงเธอเป็นลูก ยอมดึกคืนสร้อยหยกให้เธอ (สร้อยที่แม่ของเธอให้ไว้) และบอกให้ออกไปตามหาพ่อแม่ที่แท้จริงให้เจอ หลังร่ำลาอนดัลจึงพากาจินหนีไป

อนดัลบอกว่าเขารู้มาตลอดว่ากาจินเป็นมือสังหาร แต่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้เพราะไม่อยากให้เธอฆ่าเขา ระหว่างนั้นอนดัลขอให้กาจินคิดดูให้ดีอีกครั้ง เขาให้เหตุผลว่าบางทีถ้าได้รู้อดีตของตัวเองชีวิตอาจจะไม่มีความสุขก็ได้ แต่กาจินยังคงยืนกราน

หลังรู้ว่ากาจินได้หนีไปแล้ว หัวหน้าสั่งแทโมให้ตามจับตัวกาจินกลับมาให้ได้ เพราะเธอยังมีประโยชน์

กาจินต้องการพบกับนางในคนหนึ่ง ที่ครั้งก่อนเธอแสดงออกว่าจำได้ว่าเธอเป็นใคร อนดัลจึงพากาจินไปหาเจ้าของร้านสมุนไพร ซึ่งอนดัลเชื่อว่าอาจจะรู้จักกับนางในที่กาจินพูดถึง และก็เป็นคนเดียวกับโกกอนมาพบเพื่อเอาสมุนไพร

ตัดภาพมาที่วังหลวง พระราชาพยองวอนในตอนนี้แทบเสียสติไปเสียแล้ว วอนพโยวางยาพระองค์อย่างต่อเนื่องจนอยู่ภาวะเห็นภาพหลอนตลอดเวลา ในขณะที่วอนพโยก็แอบเป็นชู้กับพระสนมจิน วอนพโยจึงเป็นผู้กุมอำนาจการบริหารแบบเบ็ดเสร็จ และทั้งหมดเป็นแผนการของวอนพโยที่ต้องการให้แม้แต่พระราชาก็ต้องสยบแทบเท้าเขา

ขณะนั้นโกกอนนำภาพวาดของมือสังหารกาจินไปถามโมยองที่ร้าน โดยมีรางวัลนำจับให้อย่างงาม ต่อมาอนดัลกับกาจินได้เข้าไปพบกับโมยอง และทันทีที่โมยองเห็นกาจินก็รู้ได้ในทันทีว่า เธอคือผู้หญิงในภาพที่โกกอนกำลังตามหา

โมยองคุยกับกาจินเป็นการส่วนตัว โมยองจึงขู่จะจับกาจินไปส่งให้โกกอนเพื่อรับเงินรางวัล กาจินจึงบอกว่าเธอไม่รู้ชื่อที่แท้จริงของตัวเอง จึงอยากคุยกับนางในคนหนึ่งคนนั้นที่โมยองรู้จัก เมื่อได้รู้ความจริงแล้วเธอจะยอมให้โมยองจับตัวไปรับค่าจ้าง โมยองตอบตกลงแล้วบอกว่าตอนนี้นางในกงซอนถูกขังอยู่ที่ไหน (อนดัลโดนโมยองขังไว้)

กาจินบุกเข้าไปหากงซอนในที่คุมขัง และถามถึงตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง กงซอนจึงบอกไปว่ากาจินคือองค์หญิงพยองกัง และขอร้องให้องค์หญิงรีบหนีไป โกกอนเข้ามาพอดีจึงเกิดการต่อสู้ขึ้น เมื่อกงซอนตะโกนร้องเรียกองค์หญิง ทำให้โกกอนรู้ว่ากาจินคือองค์หญิงพยองกัง เขาจึงขอให้กงซอนเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ จากนั้นเขาก็ออกไปตามหากาจิน

หลังจากนั้น วอนพโยได้ขู่กงซอนให้เป็นหูเป็นตาให้กับเขา

กาจินแอบเข้าไปในห้องลับตามความทรงจำที่ผุดขึ้นมา เธอเดินเข้าไปถึงห้องสมุด ขณะนั้นเหตุการณ์จากความทรงจำในอดีตก็ผึดขึ้นมาเรื่อย ๆ

ขณะนั้นเอง พระราชาพยองวอนที่ตอนนี้มีอาการคลั่งก็เข้ามาในห้องนี้พอดี เมื่อเห็นกาจินอยู่เบื้องหน้าพระองค์ตกใจเป็นอย่างมาก กาจินจึงบอกว่าเธอคือองค์หญิงพยองกัง และต่อว่าที่ท่านพ่อทอดทิ้งในเหตุการณ์วันนั้น