รีแคปซีรีส์ Lovers of the Red Sky EP.8 : ภาพเหมือนกษัตริย์องค์ก่อนที่ถูกเผา

Lovers of the Red Sky EP.8 : ชอนกีพร้อมด้วยเพื่อนสนิททั้งสองคนได้เดินทางมาที่โคฮวาวอน และนางได้มีโอกาสเห็นภาพวาดสุดท้ายของท่านพ่อเป็นครั้งแรก …

ระหว่างที่ชอนกีกำลังขี่หลังขององค์ชายยังมยองอยู่นั้น นางได้เอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัยว่า ทำไมพระองค์ถึงได้ทำดีกับนางขนาดนี้ ? องค์ชายยังมยองจึงตอบกลับไปว่า “ข้าปวดใจทุกครั้งที่เห็นเจ้า”

องค์ชายแบกชอนกีเดินไปหาที่หลบฝน ทันใดนั้นเอง ฮารัมก็มาดักรอพร้อมกับบอกว่า “ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมนัดพบกับนางก่อน” องค์ชายยังมยองโกรธที่ฮารัมปล่อยให้ชอนกีเดินตากฝนจนไม่สบาย แต่ฮารัมก็แก้ตัวไปว่าเขาไม่รู้ว่านางเดินตากฝน องค์ชายไม่มีทีท่าจะหายโกรธ กระทั่งชอนกีออกรับหน้าแทนฮารัมว่า “บัณฑิตฮามองไม่เห็นนะเพคะ” องค์ชายยังมยองจึงยอมปล่อยให้ชอนกีไปกับฮารัม

ณ ศาลาที่พักริมทาง ฮารัมบอกกับชอนกีว่า “เมื่อ 19 ปีก่อนที่เราได้สัญญากันไว้ วันนั้นเป็นวันที่ข้าตาบอดเพื่อแลกกับฝน หลังเกิดภัยแล้งมานานนับสิบปี ทำให้ข้าไปหาเจ้าไม่ได้ ข้าเสียท่านพ่อและท่านแม่ไป ทำให้ข้าตัดสินใจเลือกหันหลังให้กับโลกใบนี้ ข้าใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอด จนข้าได้พบเจ้าอีกครั้ง มันทำให้ข้านึกถึงตัวเองในอดีต … ข้าคิดถึงเจ้า คิดถึงมากมายเหลือเกิน แต่ตอนนี้ข้าให้เจ้าอยู่เคียงข้างข้าไม่ได้ เพราะมันจะทำให้ข้าอยากกลับไปเป็นฮารัมคนเก่า มันทำให้ข้าอยากกลับไปเป็นเด็กชายที่เคยสัญญาจะไปเก็บลูกท้อกับเจ้า เป็นแต่เพียงว่า ตอนนี้ข้าใช้ชีวิตอย่างนั้นไม่ได้อีกแล้ว เพราะฉะนั้นเจ้าแสร้งทำเป็นไม่รู้จักข้า แล้วใช้ชีวิตของเจ้าต่อไปเถอะนะ ถือว่าข้าขอร้อง”

ชอนกีเอ่ยด้วยน้ำตาเอ่อล้น “ที่ผ่านมาข้าเองก็มีช่วงเวลาที่กลัวการมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อไรก็ตามที่ข้ารู้สึกเช่นนั้น ข้าจะนึกถึงคำพูดที่เจ้าเคยเอ่ยกับข้า … ฮารัม ในอนาคตเมื่อมีโอกาส ข้าขอร้องให้เจ้าบอกความรู้สึกของตัวเองเหมือนอย่างที่ทำในวันนี้ ข้าขอเพียงแค่นี้แหละ”

ชอนกีเดินจากไป ในขณะที่ฮารัมก็ยึนนิ่งอยู่อย่างนั้น แววตาของเขาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา เขาได้แต่พูดกับตัวเองว่า “รอข้าก่อนเถอะนะ รอจนกว่าข้าจะกลับไปหาเจ้า”

พระเจ้าซองโจมีสุขภาพที่ย่ำแย่ลงไปทุกที พระองค์จึงคิดจะจัดการทุกอย่างก่อนที่จะสละราชสมบัติ จากนั้นทรงมีรับสั่งกับผู้เชี่ยวชาญฮันให้มีการบูรณะภาพวาดของกษัตริย์องค์ก่อนให้เสร็จภายใน 1 เดือน

คืนนั้น องค์ชายยังมยองเอายาชองชิมวอนไปให้ชอนกีที่บ้านตามสัญญา ส่วนนางก็ได้วาดภาพเพื่อถวายให้กับพระองค์เป็นการเฉพาะ ก่อนกลับองค์ชายใคร่รู้เรื่องในวันนั้นจากปากของชอนกี ในวันที่ฮารัมมาขวางกลางทาง นางไม่ได้เอ่ยตอบอะไรกลับไป แต่พระองค์มองจากแววตาก็ดูออกว่า นางมีใจให้กับฮารัม พระองค์จึงกลับไปอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

วันต่อมา องค์ชายยังมยองไปหาฮารัมเพื่อตำหนิเรื่องที่เขาปล่อยให้ชอนกีเดินตากฝนจนเป็นไข้ ด้านฮารัมเองก็โต้กลับองค์ชายว่า “ทำไมพระองค์ถึงได้ใคร่รู้เรื่องความรู้สึกส่วนตัวของหม่อมฉันกับแม่หญิงชอนกีมากมายขนาดนี้ ทั้งที่หน้าที่ขององค์ชายคือการรักษาพระราชอำนาจและรับใช้แผ่นดิน หม่อมฉันคิดว่าสิ่งที่พระองค์ถามเป็นเรื่องที่ไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง”

ณ จุดนี้ ดูเหมือนการต่อสู้เพื่อแย่งชิงหัวใจของแม่หญิงชอนกี ระหว่างองค์ชายยังมยองกับฮารัมได้เริ่มขึ้นโดยสมบูรณ์แล้ว

ชอนกีเดินทางมาที่โคฮวาวอน การได้มาทำงานที่โคฮวาวอนทำให้ชอนกีกับฮารัมได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันอีกครั้ง ใกล้ชิดกันมาก ๆ อย่างไรก็ตาม ชอนกีก็ยังทำเป็นไม่รู้จักกับฮารัมมาก่อน ตามที่นางได้ให้สัญญาเอาไว้

ในวันแรกของการมาทำงานที่โคฮวาวอน ชอนกีได้รับมอบหมายงานสำคัญ นั่นคืองานบูรณะภาพวาดกษัตริย์องค์ก่อนที่โดนเผาจนเสียหายไป เมื่อนางได้เห็นภาพเหมือนของพระเจ้ายองจงที่โดนไฟไหม้ นางก็ถึงกับสติวูบล้มพับไป

ชอนกีถามผู้เชี่ยวชาญฮันว่า เมื่อภาพต้นฉบับเสียหายไปแล้ว นางจะบูรณะให้มันกลับมาเหมือนเดิมได้อย่างไร เพราะนางไม่เคยเห็นพระพักตร์ของพระเจ้ายองจงมาก่อนเลย ? ซึ่งผู้เชี่ยวชาญฮันบอกว่า นางจะต้องวาดภาพจากความทรงจำ โดยต้องฟังคำบอกเล่าแล้วก็วาดตามคำบอกเล่านั้น ซึ่งผู้ที่ทำหน้าที่บอกเล่าก็คือองค์ชายยังมยองนั่นเอง

จากนั้นผู้เชี่ยวชาญฮันได้พาชอนกีมาที่ห้องทำงานซึ่งถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี พร้อมด้วยอุปกรณ์ที่ดีที่สุด องค์ชายยังมยองบอกกับชอนกีด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าคงต้องอยู่กับข้าไปอย่างนี้ทุกคืน” เมื่อได้ยินเช่นนั้น นางก็ได้แต่ทำหน้างง ๆ แล้วก็บ่นออกมาว่า “ทุกคืนเลยเหรอ”

ในเวลาเดียวกันนั้น ฮารัมได้ดูดาวแล้วทำนายได้ว่า จะเกิดอันตรายกับคนที่อยู่ในวังหลวง เขาเป็นห่วงชอนกีขึ้นมาทันที จึงได้เดินไปหาชอนกี ซึ่งในเวลานั้นนางเองก็กำลังไปเอาของที่ทำหล่นไว้ที่ตำหนักคยองวอน ทั้งสองได้เดินเข้าไปในตำหนัก ทีนี้ เมื่อฮารัมได้เห็นภาพเหมือนของกษัตริย์ยองจงที่ถูกไฟไหม้ พญามารที่สิงอยู่ในร่างของเขาก็เริ่มแสดงตัวออกมา !

Source: SBS Korea